مجید توکلی فرزند پاک و خالص دانشگاه است، او سمبل شفافیت و شور و پویایی نسل دهه بیست است ، سمبل یک دل شیر بی ادعاست ، صداقت یک جوان بی باک و دلسوخته که در طی سال های پر رنج دانشجویی اش ، بدفعات میان "بازداشتگاه پلی تکنیک "و "دانشگاه اوین" جابجا شده ، این چرخه تکراری برای او دیگر جانشین مناسک حج دانشجویی و رفتن میان صفا و مروه درآمده است . اما دردناک است وقتی می بینیم بر وزن جرم های تبلیغ شده نظام ، این دلاور شجاع و پاک نفس ، نه برای جمع خارجی و بیگانه سخن گفته نه برای رادیو ها وتلویزیون ها بلندگو و تریبون دست گرفت. مضحک است که در روز16 آذر که معروف به تجلی اعتراض دانشجو است ، در روز خودش ، از خانه و دانشگاه خودش و از لابلای هم مسلکان و هم فریاد هایش به اسارت برده اند. شرمتان باد که می گویید او را در حین فرار از دانشگاه خودش دستگیر کردید ، لابد اگر او را از صحن دانشگاه تهران یا شریف برده بودید ، حتما لاف جاسوسی هم برایش می زدید ، تا موجی جدید از خشم و نفرت در دانشگاه ها بپا نکردید او را سریع آزاد کنید . دانشجویی که نه وارد حریم خصوصی و حقوقی کسی شده و نه موجب آزار عمومی ، بلکه با شهامت تمام تنها زبان و فریاد هم نسلان دانشجویش بوده است . "مجید توکلی " یکی از هزاران دانشجوی مشارکت کننده در حماسه 16 آذر است ، یادتان باشد به نفع تان است که به افتخارات این افتخار ایران زمین برگی دیگر نیفزایید.